Op vakantie naar Zandvoort

Ooit was Zandvoort een stil kustplaatsje. De inwoners hadden spaarzaam contact met het achterland en moesten rondkomen van een schamel inkomen dat werd verdiend met visserij en aardappelteelt. Tot 1824. Toen besloten een aantal rijke grootgrondbezitters een stenen weg aan te leggen, van Zandvoort naar Heemstede. De aanleg van de stenen weg bleek een gouden greep. Het armoedige vissersplaatsje kwam uit haar isolement en al snel braken er welvarende tijden aan.

Van vissersplaats tot kuuroord

Rond 1825 werd het initiatief genomen om het dorpje van meer inkomsten te voorzien. Er werd begonnen met de aanleg van baden. In 1828 kwam het eerste badhuis in Zandvoort gereed. In het badhuis kon men kiezen uit koude- en warme baden, zeewaterdouches en zelfs kuurtjes waarbij het toen nog niet zo vervuilde zeewater werd gedronken.
Zo veranderde Zandvoort in een vakantieoord van internationale allure, die een groot deel Europese Jetset, inclusief de Oostenrijkse keizerin Elizabeth –Sissi- Zandvoort aantrok. Veel rijke families kochten een tweede huisje in Zandvoort en omgeving, waar ze de zomermaanden doorbrachten.

Vakantie voor de gewone Nederlander

Hoewel vakanties dus al in de negentiende eeuw voorkwamen, werd de vakantie in de twintigste eeuw echt gemeengoed. Vaak waren die vakanties nog in eigen land. Amsterdammers trokken massaal naar de kust. Dat was immers vrij dichtbij en dankzij de nieuwe trein- en tramverbindingen was Zandvoort vanuit de hoofdstad goed bereikbaar. Waar de sierlijke villa's en hotels waar Sissi op vakantie ging nog altijd de rijksten aantrokken, verrezen ook voor de minder rijke vakantiegangers simpelere vakantiehuisjes. Een strandvakantie werd op die manier ook populair onder de 'gewonere' Amsterdammers.
De Tweede Wereldoorlog maakte hardhandig een einde aan dat vakantie-ideaal. De kust werd door de Atlantikwall onbereikbaar en om ruimte te maken voor alle bunkers, braken de Duitsers een aanzienlijk deel van Zandvoort af. Veel hotels vielen ten prooi aan de Duitse sloopkogel.

Nieuwe vakantieparken

Na de oorlog werd de geleden schade in rap tempo weer hersteld. Door de groeiende welvaart steeg de vraag naar vakantieonderkomens snel en in en om Zandvoort verrezen nieuwe hotels om aan alle vakantiegangers een plekje te bieden. Maar er verschenen niet alleen grote betonnen hoteltorens. Ook de vakantiehuisjes waren flink in trek. Maar de simpele huisjes van voor de oorlog voldeden niet meer. Er verschenen heuse vakantieparken met eenvoudige doch luxe bungalows. in 1989 verrees in de duinen het vakantiepark Gran Dorado Zandvoort, waar je in zo'n bungalow kon genieten van de rust en de duinen om je heen, maar toch de luxe van een stenen huis had. De formule van de vakantieparken bleek een succes, want dertig jaar later staat het park er nog steeds, omgedoopt tot Center Parcs Zandvoort. Inmiddels is het dertig jaar oude park helemaal gerenoveerd en klaargestoomd voor de toekomst, want nog altijd is Zandvoort een geliefde vakantiebestemming voor gezinnen die buiten Amsterdam willen overnachten.